Rianne Echten (foto Danny Baraké (korfbal.nl

Het vorige seizoen in de Wereldtickets Korfbal League was niet bepaald makkelijk voor Rianne Echten. Zowel met het team als individueel was het zwaar. In de komende competitie moet alles anders worden, al blaast de international allesbehalve hoog van de toren. ,”Handhaven, verder kijk ik voorlopig niet.”

Een toch wel opvallende doelstelling voor een speelster van het Nederlands team, die onlangs na de wereldtitel in 2011 ook het WK onder 23 op haar palmares mocht bijschrijven. ,,Dat klinkt inderdaad bescheiden”, zegt ze tegen NLKorfbal. ,,Maar ik heb geen idee waar we staan ten opzichte van de andere teams.”

KZ/Hiltex en PKC/Hagero steken er voor Echten bovenuit, de rest is maar afwachten denkt ze. ,,Als ik bijvoorbeeld zie wat er bij Dalto veranderd is, dan weet ik niet precies wat je van zo’n team kunt verwachten. Het kan zomaar heel verrassend uitpakken. Zoals ik ook benieuwd ben naar bijvoorbeeld DVO.”

Nic./Alfa-college zelf moet het doen met veel jong talent. ,,Daarvan weet je niet precies wat het gaat worden”, aldus Echten, die zelf ook pas 22 jaar is, maar al wel aan haar vijfde zaalseizoen in Groningen begint nadat ze overkwam van het Assense ASKO. ,,Mijn eigen doelstelling is daarom heel simpel: rechtstreekse handhaving. Ik wil niet in dat gevecht om plek 9 en 10 terecht komen. Van daaruit moeten we dan maar kijken hoe het verder loopt.”

Natuurlijk droomt ook Echten van spelen in Ahoy. ,,Dat is het doel van iedere korfballer, toch? Maar of dat er in zit bij Nic. weet ik eerlijk gezegd niet. We kunnen er wel op inzetten, maar als het dan buiten bereik blijft, kan dat alleen maar teleurstelling geven.”

Ze zou echt het allerliefste ooit met Nic. de finale in Rotterdam spelen, zoals Michiel Gerritsen ook jarenlang die droom had. Hij slaagde daar echter nooit in. Een keer een derde plek was het hoogst haalbare voor de Groningers.

Echten denkt dan ook wel eens na over een overstap naar een andere club. ,,Ik ben gek op Nic. maar ik zit niet zo aan de club vast als Michiel, denk ik. Ik heb het nu verschrikkelijk naar mijn zin hier en stel dat dit seizoen heel positief verloopt en we aansluiting krijgen met de top en nog verder kunnen groeien, dan blijf ik graag.”

Maar als de bovenste plaatsen buiten zicht blijven en dat op korte termijn waarschijnlijk niet verandert, dan wil Echten de stap naar een andere club best zetten. ,,Dan gooi ik mijn blik eerder open. Ik wil gewoon een keer in Ahoy staan. En winnen ook.”

Het zijn echter zaken die pas later aan de orde komen. ,,Ik heb enorm veel zin in de Korfbal League. We hebben met Harold Jellema een trainer met veel verstand van korfbal. We trainen net even anders dan voorgaande jaren en dat is verfrissend.”

Zelf is ze topfit, in tegenstelling tot vorig seizoen. Een geïrriteerde pees in haar voet belette haar er van net zo gevaarlijk te zijn als een jaar eerder, toen ze haar plekje in Oranje veroverde. ,,Het was een kwestie van rust geven.” Die tijd was er alleen niet door de degradatiezorgen van Nic. ,,Ik heb alles gespeeld, terwijl ik af en toe een hele week niet trainde. ” De trip met Nederland naar Hongkong kwam zelfs nog in gevaar, maar uiteindelijk bleek de na het zaalseizoen genomen rust net voldoende om op tijd hersteld te zijn. ,,Nu heb ik gelukkig nergens meer last van.”

Het fenomeen rust is momenteel sowieso het toverwoord bij Nic. ,,Het is een oase van rust ten opzichte van vorig seizoen en dat is heel fijn. We kunnen niet wachten om los te mogen. Ik wil mezelf graag weer laten zien”, besluit Echten.

Verhaal overgenomen van Korfbal.nl geschreven door Niels van Marle