
Wembley van buiten en van binnen even imposant
Als je tijdens de Olympische Spelen van Londen in Wembley, op Wimbledon en in het Olympisch stadion bent geweest, behoor je tot de gelukkige echte sportliefhebbers en dat merk je vervolgens in het gedrag van al die sportliefhebbers, die genieten en geen moment de indruk geven en losgeslagen supportersbende zijn.
De foto hieronder van de man met de Braziliaanse vlag en zijn vriendin met de Amerikaanse tijden de finale van de damesvolleybalwedstrijd tussen Brazilie en Amerika vertolkt voor mij het absolute Olympische gevoel. Strijd en vriendschap in een ongedwongen sfeer.

Bij Mexico was alles groot van sombrero tot shirt
De finale van het Olympisch voetbaltoernooi was nog geen minuut oud, toen Mexico al op een 1-0 voorsprong kwam door een afgrijselijke blunder van de rechter verdediger van de Brazilianen. Tot de rust bleef de stand gehandhaafd.
Omdat beide ploegen na de pauze nog één maal scoorden ging het goud naar Mexico en moest Brazilie ervaren dat het ook in 2012 zonder Olympisch voetbalgoud bleef.
De Nederlandse hockeyploeg met in hun midden de Groninger Floris Evers bleken niet in staat na de eclatante 9-2 winst op Engeland tegen de Duitsers nog eens tot een monsterscore te komen. De Duitsers wonnen met 2-1, waardoor de hockeyers de zilveren mededaille mochten ophalen.
Giovanni Codrington werd met de 4 x100 meter estafetteploeg zesde in de finale. Dezelfde plaats als de vrouwen en dag eerder behaalden.
En als je dat doet in een tijd van 38.39 slechts 0,1 seconde langzamer dan het Nederlandse record dat je met 38.29 in de serie hebt gelopen heb je het goed gedaan.
Onze laatste sportbeleving tijdens deze voortreffelijk door de Britten georganiseerde Olympische Spelen was de dames volleybalfinale tussen USA en Brazilie. USA was favoriet en leek na de 25-11 zege in de eerste set op een 3-0 overwining af te gaan.
Maar bij vrouwenfinale is al lange tijd bewezen dat het zo om kan slaan en dat gebeurde nu ook. Brazilie won de volgende drie sets en goud en de Brazilianen op het veld en op de tribune waren uitzinnig van vreugde.
Hieronder nog enkele foto’s, die niet allemaal optimaal waren deze twee weken omdat ik ze met de kleine Sony camera heb gemaakt, maar ik had gewoon geen zin om steeds met een zware fototas rond te zeulen.
Ik hoop dat ik u een beetje een beeld het kunnen geven van de beleving van de spelen en daaraan gekoppeld de stad Londen





